Please comment that how is the story........

Part -1

ವಿ.ಸೂ:- ಈ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿರುವ ಯಾವುದೇ ಪಂಗಡ, ಸಮುದಾಯ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಪಾತ್ರಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ ಹೆಸರಿಸದ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳೂ ಕೇವಲ ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಲೋಕೋಪಯೋಗಿ ಸತ್ಯದ ಮಿಶ್ರಣ.ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಮುದಾಯ,ಪಂಗಡ,ಪಾತ್ರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಅವಮಾನಿಸುವ ಇಲ್ಲವೇ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ ನಿಡುವ ಉದ್ದೇಶ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.ಇಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವುದು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಯಾಗಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕ್ರತಿಚೌರ್ಯದ ಸಂಭವ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಮೇಲೆ ಬರೆದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಉಲ್ಲಂಗನೆಯಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದು ಕೇವಲ ಕಾಕತಾಳೀಯವಾಗಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಜವಾಬ್ದಾರನಲ್ಲ.

ಹೆಜ್ಜೆ ಮೂಡಿದ ಹಾದಿ...

ತುಂಬಾ ಯೋಚಿಸಿದೆ...ಆದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.

ತ್ರೀ ಈಡಿಯಟ್ಸ್ ಸಿನಿಮಾದ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೆಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ನೆಡೆಸಿ ಫ್ಲಾಪ್ ಆದಾಗ  ಸ್ಕೂಲ್ ನಲ್ಲಿ ಟೀಚರ್ ಗಳ ಮುಂದೆ , ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ ಮೊದಲ ವರ್ಷ ಕುಳಿತು ಆ ನಂತರ ಬಿಜಿನೆಸ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ  ನನಗೆ ಅತೀವವಾದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ  ಬಿ.ಬಿ.ಎಂ ಮಾಡುವ ಪ್ರಸಂಗ ಬಂದಾಗ ಹೀಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಖರ್ಚಾದ ಸುಮಾರು ೨ ಲಕ್ಷ  ರುಪಾಯಿಗಳನ್ನು ನೀರಿಗೆ ಹೋಮಮಾಡಲು ತಯಾರಾಗಿ ಎಂಬ ಪರೋಕ್ಷ ಮನವಿಯೊಂದನ್ನು ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ಹೇಳಲು ಹೊರಟಾಗ ಅವರ ಮುಂದೆ ... ಹೀಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಬಾರಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಮುಂದೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಭಯ-ಆತಂಕಗಳ ಬೆವರು... ಅದು ಕೇವಲ ಬೆವರಲ್ಲ ಅದರ ಸ್ಮ್ರುತಿ ನೆತ್ತರಿನಂತೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು, ಅದು ಈಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುತಿತ್ತು.

ಈ ಬಾರಿ ಅಂತಹ ಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಗಳಿರಲಿಲ್ಲ....ಆದರೂ..ಇವತ್ತಿನ ದಿನ, ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಏಕೆಂದು ತುಂಬಾ ಯೋಚಿಸಿದೆ... ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡೆ...,

*******

ನನ್ನ ಬಳಿ ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಕುಖ್ಯಾತರನ್ನೆಲ್ಲ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದೆ, ಊಹೂಂ ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ.ಹೀಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಈ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವಾಗ ಕಂಬಳಿಹೊದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಬ್ಬ,

 " ನಿನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾನಸಿಕ ವ್ಯಾಧಿಗೆ ಸಂಭಂಧಪಟ್ಟಿದದೂ ಅಲ್ಲ, ಬೇರೆಯವರ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಕ್ಷುದ್ರ ಗಣಾಧಿಗಳ ಬಗೆಗೂ ಅಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಕೊಂಡೆಯ್ಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ , ಆತ ಮೂಲತಃ ಮಾನಸಿಕ ವ್ಯಾಧಿಯನ್ನೂ ಜೊತೆಗೆ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಸರಿಸಮಾನಾಗಿ ಬಲ್ಲ ಮೇಧಾವಿಯಾಗಿರಬೇಕು. "

ತಟ್ಟನೆ ನೆನೆಪಾದದ್ದು ಆಪ್ತಮಿತ್ರದ ವಿಜಯ್, ನನ್ನ ಮೂರ್ಖತನದ ಯೋಚನೆಗೆ ನನಗೇ ನಗು ಬಂತು. ಏಕೆಂದರೆ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳು ನಿಜವಾಗುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ.

" ಆದರೆ , ಅಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾದರೂ ಎಲ್ಲಿರಿವರು? "

ಆತ ಹೇಳಿದ ವಿಳಾಸ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗೋಣ ಎಂದರೆ, ಆ ವಿಳಾಸ ಸಿನಿಮೀಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಈ ನಡುವಿನ ನನ್ನ ಜೀವನ ಇದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ನನಗೊಬ್ಬನಿಗೇ ತಿಳಿಯುವ ಸಿನಿಮೀಯ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅನ್ಯ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲದೆ ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟೆ.

ಕೊನೆಗೂ ದೊರಕಿತು, ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಕೂಗಿಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ  ’ ಡಾ|| ಶಶಿಧರ್ : ಮನೋವೈದ್ಯರು ’ ಎಂಬ ಸೂಚನಾಫಲಕ ನಾನು ಸರಿಯಾದ ವಿಳಾಸಕ್ಕೇ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಸಾರಿಹೇಳುತಿದ್ದವು. ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲುತಟ್ಟಿದಾಗ ಒಂದು ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷದ ಸ್ಪ್ರುರದ್ರೂಪಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಬಾಗಿಲುತೆರೆದ,

ಯಾವುದೇ ಸೂಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಎನೋ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಗಾಬರಿಯಾದವನಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡ.

" ಹಲೋ, ಯಾರು ನೀವು? ನನ್ನಿಂದ ಎನಾಗಬೇಕಿತ್ತು? " ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕುಶಲೋಪರಿಗೆ, ಹೀಗೆ ನಾನು ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ, ನನ್ನನ್ನು ಕಂಬಳಿಹೊದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ಎಂದು ಸವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಆ ನಂತರ ಆತ ನಾನು ಆತನ ಒಬ್ಬ ಗ್ರಾಹಕ(?) ಎಂದು ತಿಳಿದು ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡ.

 ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕ್ರತಿಯಂತೆಯೇ ಆತ ಸೋಫ಼ಾದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಲು ತಿಳಿಸಿ ತಾನು ಟೀ-ಕಾಫಿತರುತ್ತೇನೆಂದು ಒಳಕೋಣೆಯೊಂದರ ಒಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟ.

ಆತನ ಮನೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನೋವೈದ್ಯರೊಬ್ಬರ ವಾಸಗ್ರಹದಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಅದರ ಒಳ ಹಕೀಕತ್ತನ್ನು ಗಮನಿಸಲು ನನಗೆ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳೇ ಹಿಡಿದವು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಲಂಕಾರಿಯಂತೆ ಕಾಣುತಿದ್ದ ಶೋಕೇಸ್ ನಿಜವಾದ ರೂಪ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸಿತು.

ಒಡನೆಯೇ ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ವಸ್ತು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸ್ಪಟಿಕದ ತಲೆಬುರುಡೆಯಾಗಿತ್ತು!! , ಬಿಳಿಯ ಪುಂಕಾನು ಪುಂಕಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಕೂದಲು ಅಸಲಿಯಾಗಿ ಹಿಮಕರಡಿಯೊಂದರ ರೋಮಗಳಾಗಿತ್ತು. ಈ ಮುಂದುವರೆದ ನಾಗರೀಕತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇದನೆಲ್ಲ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವುದು ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿತು. ಹೋಗಲಿ ಅವರವರ ನಂಬಿಕೆಗೆ ನಾವು ಕೈ ಹಾಕುವುದು ಹೇಗೆ? ಅದು ಅವರಿಷ್ಟ, ಮುಂದಿನ ವಸ್ತು...,

" ಏನು ಹುಡುಕುತಿದ್ದೀರಿ? "

" ಏನೂ.. ಏನೂ ಇಲ್ಲ..! " ಹಠಾತ್ತನೆ ಬಂದ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದೆ.!

" ಇರಲಿ ಬಿಡಿ , ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ರೋಗಿಗಳೂ ಇದೇ ಕುತೂಹಲ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ! ನೀವೇನೂ ಬೇರೆಯಲ್ಲ "

" ನಾನೇನೂ ರೋಗಿಯಲ್ಲ...! "

" ಅದು ಇನ್ನೂ ಈಗಲೇ ಖಚಿತ ವಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡುವಂತಹುದಲ್ಲ..ಅದು ಸರಿ ನೀವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ನಿಜವಾದ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಸಮಯ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ. ಬನ್ನಿ ನಮ್ಮ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗೋಣ,ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಪರಿಕರಗಳು ಲಭ್ಯವಿರುವುದು.  "

ಆತನ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಆತನ ಮನೆಯಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವಾಗೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಮಾಮೂಲಿ ಮನೋವೈದ್ಯರೊಬ್ಬರ ಸಾಧಾರಣ ಸಣ್ಣ ಕ್ಲೀನಿಕ್ ಆಗಿತ್ತು.

" ಸರಿ ಈಗ ಹೇಳಿ ನಿಮ್ಮ ತೊಂದರೆ ಏನು ? ಅದು ಎಂದು ಆರಂಭವಾಯಿತು ? ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಎಂಬ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯ ಮೊದಲಿನಿಂದ ಹೇಳಿ.. " ಮೊದಲಿಗೆ ಆತನೇ ಮೊದಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ.

ನಾನು ನನ್ನ ಪೂರ್ತಿ ಕತೆ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ.

" ಸಾರ್ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಸುಮಾರು ೨೦೦ ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದ ಬೆಂಗಳೂರಿನವನು. ನನ್ನ ಜೀವನ ಈ ೩೬  ವರ್ಷದವರೆಗೂ ಎಲ್ಲರಂತೆಯೇ ಇತ್ತು. ನಾನು ಷೇರು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಹೂಡಿಕೆದಾರನಾಗಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲ ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿಯೇ ನೆಡೆಯುತಿದ್ದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈ ನಿಂದ ಒಮ್ಮೆ ವಾಪಸ್ಸು ಬರುವಾಗ ಟ್ರೇನ್ ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕಡಲೇಕಾಯಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ,

’ ನೀವ್ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಕಾಲ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡೇ ಇರ್ತೀರಾ ದಣೀ? ’ ಎಂದ.

ನನಗೆ ಅಂದು ನಿಜವಾಗಿ ಕುತೂಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು. ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ನಿಂದ ಕಾಲು ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ಆಪರೇಷನ್ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ನನಗೆ ಈ ಮೊದಲು ಕುತೂಹಲ ಉಂಟಾಗಿ ಅದರೆ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದೂ ಕೇಳಲೇ ಬಾರದೆಂಬ ಅಪ್ಪನ ಕಟ್ಟಪ್ಪಣೆ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಶಮನಮಾಡುತಿತ್ತು. ಅದರ ಬಳಿಕ ನನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ಯಾವುದೋ ತೊಂದರೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದೆ.

ಆದರೆ ಈಗ...ನಾನು ಸ್ವತಂತ್ರ... ನಾನು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಯಾವುದೇ ಆಕ್ಷೇಪಣೆ ಇಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಘಟನೆ ನೆಡೆಯುವ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಮುಂಚೆಯೇ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದರು ದೈವಾದೀನರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದರು,ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಹುಡುಕಿಸಿದರೂ ಅವರು ಸಿಗಲಿಲ್ಲಿ.ಊರಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಮುಖಕ್ಕೆ ಆದಂತೆ ಅವರ ಮೈಗೂ ಅದ್ದರಿಂದ ಸತ್ತುಹೋಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಸುದ್ದಿ ಹರಡಿತ್ತು ನಾನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ ಆದರೂ ಅವರು ಪತ್ತೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ,ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಕಾಲಿನ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಈ ಬಾರಿ ಅದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಆಸಕ್ತಿಯುಂಟಾಯಿತು.ಅದಕ್ಕೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದ ತಕ್ಷಣ ಮೊದಲು ಆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕವರನ್ನು ಬಿಚ್ಚಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ಅದಕ್ಕೂ ನನ್ನ ಚರ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಕ್ಕೂ ಜನ್ಮಗಳ ನಂಟೋ ಎಂಬಂತೆ ಒಂದಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು. ಎರಡು ದಿನ ತಡೆದು ನಂತರ ಪರಿಚಯದ ವೈದ್ಯನೊಬ್ಬನ ಬಳಿ ಹೋದೆ. ಆತ ನನ್ನ ಚರ್ಮದಿಂದ ಅದನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಆಗ ಶುರುವಾದ ರಕ್ತಸ್ರಾವ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಬ್ಯಾಂಡೇಜನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಕಳುಹಿಸಿದ. ಎರಡುವಾರಗಳ ನಂತರ ನನ್ನ ಕಾಲು ಸರಿ ಹೋಯಿತು.ನಂತರ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ನೋಡಿದೆ.ಸ್ವಲ್ಪ ನೀಲಿಗಟ್ಟಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನೇನೂ ತೊಂದರೆ ಇರಲಿಲ್ಲ..ಆ.."

" ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಮೀರಿದೆ ಎಂದು ನಿಮಗನ್ನಿಸಿಲಿಲ್ಲವೇ?!! "

" ಇಲ್ಲ...ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೂ ಅದನ್ನು ಎನೆಂದೇ ತಿಳಿಸದೆ ಇರದದ್ದು ಅವರ ತಪ್ಪು.... "

" ಆದರೂ...ಇರಲಿ ಬಿಡಿ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಮುಂದುವರೆಸಿ "

" ಸರಿ...ಆ ನಂತರ ನನ್ನ ಕಾಲನ್ನು ಬುದ್ದಿಬಂದಮಟ್ಟಿಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನೆಲದಮೇಲಿರಿಸಿದೆ

ಗಾಜಿನಂತೆ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತಿದ್ದ ಆ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನೀಲಿಗಟ್ಟಿದ ಕಾಲು ಬಣ್ಣದಲ್ಲದ್ದಿದ ಕುಂಚವು ಹೇಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹರಡುವುದೋ ಹಾಗೆ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣವು ಪಸರಿಸುವಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನಿಂತೆ, ಈ ಬೆತ್ತಲೆ ಕಾಲುಗಳು ನೆಲದ ತಣ್ಣನೆಯ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ನನಗೆ ದೊರಕಲು ಸಹಕರಿಸಿತು. ನನ್ನ ಕೋಣೆಯಲಿದ್ದ ನಾನು ಬಾಲ್ಕನಿಯವರೆಗೆ ನೆಡೆದು ಬಂದೆ.ಅದೇ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯದ ಪುಳಕ. ಹಿಂದಿರುಗಲು ತಿರುಗಿದಾಗ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಈಗ ಸೋತುಹೋದವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಪಾದವಿಟ್ಟಲ್ಲೆಲ್ಲ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಪ್ರತಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು!!! ಹಾಗು...  "

" ನೀನು ಕಾಲಿಟ್ಟಲೆಲ್ಲ ಅದು ಪಸರಿಸುತಿತ್ತು..!!! ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ವೈಚರೀತ್ಯದ ಕುತೂಹಲ ಅತೀವ ಸಂತೋಶವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಾಡಾಯಿತು ಹೌದೇ? "

" ಹೌದು!!ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಿತು? "

" ಅದಕ್ಕೇ ನನ್ನನ್ನು ವೈದ್ಯನೆನ್ನುತ್ತಾರೆ " ಎಂದು ಸಣ್ಣನೆ ನಕ್ಕರು ಶಶಿಧರ್......
Contiues........................................... in next post........